เรื่องมันก้อมีอยู่ว่า......

.

.

.

เมื่อวันอาทิดที่ผ่านมา...น้องสาวสุดสวยได้ใช้ให้ผมจัดแจกันดอกไม้

ข้างๆเตียงให้ ผมซึ่งเก่งงานฝีมือไปหมดเลยก้อต้องจำใจจัดให้มันคับ

แล้วดอกไม้ที่ให้จัดให้นั้นก้อเปนดอกกุหลาบด้วย...เอามาจากไหนหว่า

.

ดอกกุหลาบที่น้องผมเอามานั้น มันจะมีโฟม(หรืออะไรปามาน

นั้นแหละ)หุ้มมาด้วย ซึ่งสามารถใช้จับเวลาจะดึงใบไม้ออกได้

แต่ความฉลาดของผมอีกแล้วคับท่าน ผมกลับไปจับตงที่มีหนามเล็กๆ

แทน(แถมยังจะมาบ่นอีกนะว่าเจบ-_-")

.

ตอนแรก ผมวาดฝันเอาไว้ว่าจะจัดแจกันดอกไม้นี้ให้สวยสุดๆไปเลย

แต่คิดไปคิดมาก้อปลงคับ....จิงๆแล้วขี้เกียดด้วยแหละ และแล้วการจัด

ดอกไม้ครั้งนี้ก้อจบลงด้วยการที่ดอกกุหลาบได้แช่น้ำเล่น ไม่ตายด้วยแหละ

แต่แจกันอันนี้มะมีความสวยงานเลยอ่า.....

.

.

.

.

.

.

.

.

ปล. ผมว่า คราวนี้ผมกะจะมะพาดพิงถึงน้องสาวสุดสวยแล้วนะ

แต่มันก้อ...อ่ะนะ จะมีเรื่องอะไรอีกหละที่ผมพอจะเล่าได้บ้าง

.

.

หลังจากวันนี้... อีกไม่กี่วัน ผมก้อจะต้องไปอยู่หอแล้วอ่า

ถ้ามีเรื่องเล่าน่าหนุกก้อจะมาเล่าสู่กันฟังนะคับ

...............

แต่ตอนนี้ผมยังมะได้จัดของเลยอ่ะ

ชักจะสังหอนใจแล้วว่าต้องลืมของไปแน่ๆ

...............

ไปจัดของแล้วนะค้าบ

เจอกันเมื่อชาติต้องการนะ

ระหว่างที่รอการเปิดเทอมของมหาลัย

ดูเหมือนว่าเวลาช่วงปิดเทอมที่ผมอยู่บ้าน

ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน...

.

.

.

.

ที่ผมว่า มันน่าเบื่อ ก้ออาจจะเปนเพราะช่วง2สัปดาห์ที่ผ่านมา

ผมมักจะออกไปข้างนอกแทบทุกวันนั่นเอง...เที่ยวเก่งเหมือนกันเนอะ

.

ช่วงนี้ ผมมะค่อยอยากอยู่บ้านซักเท่าไหร่หรอก

ด้วยเหตุผลที่ว่า ที่บ้านของกินเยอะ และถ้ามันมะมีไรกิน

ผมก้อจะพยายามหาให้ได้นั่นแหละ

สุดท้าย ผมก้อ กินๆๆๆๆ จนอ้วนได้ที่เลย -_-"

.

......................................................................................

.

สำหรับผมแล้ว ถ้าวันไหนผมมีน้องสาวอยู่ใกล้ๆหรืออยู่ด้วย

ส่วนใหญ่วันนั้นมักจะเปนวันที่มีสีสันเสมอ (เหมือนว่าจะรักน้องอ่ะนะ

แต่พวกคุนกรุณาอ่านให้จบนะ เพราะมันจะไม่ใช่อย่างที่พวกคุนคิดกัน)

.

.

สีสันที่ผมพูดถึงนั้น มันก้อคือ การที่ผมจะไม่สามารถอยู่อย่างสงบได้

เพราะต้องคอยเปนคนรับใช้ คอยดูแลน้องสาวผมอยู่เสมอ

เช่น

วันที่น้องสาวผมไปเรียนที่สยาม ส่วนใหญ่ผมจะตามไปด้วยนะ

จนมันกลายเปนกิจวัตรประจำวันอาทิดไปแล้ว แต่บางทีถ้าขี้เกียด

หรือไม่ว่าง ผมก้อจะไม่ตามไป ที่ผมต้องตามน้องสาวผมไปนั้น

ก้อเพื่อที่จะคอยถามเค้าว่า "จะกลับบ้านเมื่อไหร่ " หรือ

"จะไปไหนต่อรึป่าว" เพราะน้องสาวผมเปนคนที่เรียกได้ว่า

ถ้าปล่อยให้ไปไหนมาไหนคนเดียวนั้น จะให้กลับบ้านได้ยาก

น้องสาวผมจึงมักมีพี่น้องคอยติดตามเสมอ

.

ที่พวกคุนได้อ่านไปนั้น มันอาจจะไม่ค่อยเหนภาพซักเท่าไหร่นัก

แต่ผมบอกได้เลยว่า ถ้าพวกคุนเปนผม คุนจะต้องปวดหัวกับ

น้องสาวคนนี้แน่นอน

.

.

.

.

ปล. พวกเพื่อนๆบางคน อาจเคยปวดหัวกับน้องสาวของผมแล้ว

ก้อได้ แต่ผมก้อขอบอกนะว่า

ที่คุนเจอมันยังน้อยไปถ้าเทียบกับที่ผมเจอ

edit @ 2005/05/23 18:56:48

วันนี้ก้อต้องตื่นเช้าอีกแล้วแหละ เพราะนัดกะแม่เมื่อคืนว่าจะไปช้อปปิ้งกัน

แล้วค่อยไปสยามตามที่นัดกะโบ+ซัน+ตงเอาไว้ ตอนผมตืนก้อรู้สึกจาแปดโมงก่าๆ

แล้วแหละ ทีวีก้อมะได้ปิด....แง้ว..โดนว่าด้วยอ่า

กว่าผมจะได้ออกจากบ้านก้อปาเข้าไปสิบโมงครึ่งเหนจะได้..ออกสายชะมัดเลย

แถมต้องไปตลาดซื้อผลไม้แล้วเอาไปให้นังน้องสาวสุดที่รักอีกต่างหาก แล้วผมกับ

แม่ก้อเจอแหล่งช้อปปิ้งแถวๆรร.ของน้องสาว พอเสดภารกิจการช้อปปิ้งกะคุนแม่สุด

สวย ก้อถึงเวลาที่ผมต้องไปสยามตามที่นัดกะเพื่อนๆไว้แล้ว และก้อแน่นอนที่สุด

ผมไปสายอีกตามเคย(ก้อรุ่นพี่วิดวะมหิดลบอกเอาไว้นิว่า เวลาของวิดวะจะสายกว่า

คนปกติเค้าเสมอ...อิอิ)

พวกผมเดินทางไปยังโบนันซ่าเพื่อให้ผมซื้อชุดนักศึกษา อยากจะบอกว่า

ตอนแรกพี่ที่ร้านเค้าเอาเสื้อsizeที่โบใส่ได้มาให้ลองใส่ ผมก้อคิดว่ามันมะน่าจะใส่ได้

นะ แต่เอาฟะ กล้าให้ลอง ผมก้อกล้าลองสิ และผลก้อเปนไปตามที่คาดไว้ไม่ผิด

เพราะผมใส่ไม่ได้...555 sizeต่อไปหที่พี่แกให้ลองคือ M ใส่แล้วมันแนบเนื้อมากๆ

อ่า แบบว่าพุงไม่มีที่อยู่อ่า สุดท้ายก้อเปนsize L ที่ผมใส่แล้วสบายดี ส่วนกระโปรง

พีชนั้นมันเปนยางยืดเลยมะมีปันหาเท่าไหร่นัก

วันนี้ซื้อแต่ของที่จำเปนทั้งนั้นเลย มีทั้งชุดนักศึกษา ถุงเท้านักศึกษา แล้วก้อ

รองเท้าขาว แต่สิ่งนึงที่ตั้งใจจะมาซื้อด้วยแล้วดันลืมก้อคือ หนังสือเกี่ยวกับภาษาC

ซึ่งผมคิดว่าควรจะลองหามานั่งอ่านดู sadเลยอ่า

สุดท้ายก้ออยากจะบอกว่า ถ้าไคจะไปเรียนหรือรู้เรื่องภาษาCก้อบอกผมด้วยนะคับ